2013/2014 Marion i Andy

W trzecim roku wolontariatu Akademię Zielonego Misia odwiedziła Marion z Niemiec i Andrei "Andy" z Rumunii.
________________________________________

Wolonatriusze z Unii Europejskiej
Wolonatiursze o tradycjach świątecznych swoich krajów
Zabawy karnawałowe z wolontariuszami
Marion i Andy przedstawiają swoje kraje
________________________________________

Marion

Hallo Liebe Eltern!

Vielleicht haben Sie es schon von Ihren Kindern gehört oder die Plakate im Kindergarten gesehen – dieses Jahr sind wieder zwei Freiwillige da!
Mein Name ist Marion, ich bin 18 Jahre alt und komme aus Deutschland. Ich werde für 9 Monate in der Gruppe Pszczołki (auf Deutsch: Bienen) sein und ich freue mich schon sehr darauf! Ich wurde von Anfang an herzlich empfangen und begrüßt, sowohl von den Kindern als auch von den Mitarbeitern. Alle waren nett und sehr geduldig mit meinen (noch) nicht vorhandenen Sprachkenntnissen und ich fühle mich sehr wohl dort. Generell hatte ich einen sehr guten Start hier in Krakau, es ist eine wunderschöne Stadt mit vielen interessanten Orten und freundlichen Menschen.

In meiner Freizeit lese ich gerne und spiele Gitarre, und ich würde sehr gerne mit den Kindern Musik machen und ihnen vielleicht einige deutsche Lieder zeigen, denn ich finde, durch Musik kann man eine neue Kultur sehr gut kennenlernen.
Ich, habe mir dieses Projekt ausgesucht, weil ich gerne mit Kindern arbeite und auch schon einige Erfahrung damit habe. Außerdem wollte ich in ein mir „fremdes“ Land und eine neue Sprache lernen.

Ich hoffe, das Projekt wird sehr schön! (und ich glaube fest daran)
Macht es gut, eure Freiwillige Marion


Drodzy Rodzice,
być może Wasze dzieci już Wam o tym powiedziały lub widzieliście plakaty umieszone na tablicach w przedszkolu – dwoje wolontariuszy jest tu znowu w tym roku!
Mam na imię Marion, mam 18 lat i pochodzę z Niemiec. Będę tutaj przez 9 miesięcy, w grupie Pszczółek (po niemiecku: Bienen) i jestem tym bardzo podekscytowana! Już na początku zostałam bardzo ciepło przyjęta i powitana przez dzieci oraz personel. Wszyscy byli bardzo mili i cierpliwi dla mojej obecnej (na razie) nieznajomości języka, więc czuję się tu bardzo dobrze. Ogólnie moje początki w Krakowie były bardzo dobre. To piękne miasto z wieloma interesującymi miejscami i przyjaznymi ludźmi.

W wolnym czasie lubię czytać i grać na gitarze i bardzo chciałabym tworzyć muzykę wraz z dziećmi oraz nauczyć je jakiś niemieckich piosenek ponieważ sądzę, że poprzez muzykę można w łatwy sposób dowiedzieć czegoś o nowej kulturze.

Wybrałam ten projekt ponieważ lubię pracować z dziećmi i mam już w tym pewne doświadczenie. Chciałam także pojechać do obcego kraju i nauczyć się nowego języka. Mam nadzieję, że ten projekt będzie bardzo fajny! (I naprawdę w to wierzę!)
Trzymajcie się, wasza Wolontariusza, Marion
________________________________________

Drodzy Rodzice!
Es ist nun schon mehr als vier Monate her seit ich in Krakau angekommen bin, und obwohl ich mich hier sehr wohle und es mir sehr gut gefällt, fühlt es sich so an, als wäre ich erst seit gestern hier! So vieles, das ich noch nicht gesehen habe und immer noch „nie rozumiem“ führt wohl dazu, dass mein Aufenthalt sich aufregend und neu anfühlt.

Die Arbeit im Kindergarten, wenn auch manchmal kompliziert wegen der Sprachbarriere, macht mich echt glücklich. Ich finde, man kann unglaublich viel von Kindern lernen, die, obwohlich ihre Sprache nicht wirklich beherrsche, trotzdem mit mir kommunizieren können und wollen, und sich irgendwie verständlich machen. Besonders mag ich die Momente, wenn ich und Andy etwas über unsere Länder erzählen, nicht nur in „unseren“ Gruppen, sondern allen anderen auch, denn ich finde, es ist sehr aufregend, und vielleicht auch verwirrend, für die Kinder ohne Freiwilligen in ihrer Gruppe etwas von uns und unseren Kulturen zu hören und einige leichte Wörter zu lernen, oder nur um zu sehen, dass es Leute gibt die nicht wie sie Polnisch sondern eine andere Sprache sprechen. Ich muss zugeben, ich bin noch nicht so viel in Polen herumgereist wie ich es gewollt hatte, aber ich werde diese Pläne definitiv noch in die Tat umsetzen. Die Menschen und die Sprache mag ich mittlerweile richtig gerne, obwohl sie (für mich) schwer zu lernen ist. Ich kann es gar nicht glauben, dass die Hälfte meines Projektes schon vorbei ist, die Zeit verging so schnell und ich hoffe, der Rest wird genauso gut wie der Anfang!
Pozdrawiam, Marion


Drodzy Rodzice!
Minęły ponad cztery miesiące odkąd przybyłam do Krakowa, mimo to czuję się tu swobodnie i lubię to miasto, choć nadal mam wrażenie jakbym przyjechała tu wczoraj! Wciąż jeszcze nie zobaczyłam wszystkiego i wiele „nie rozumiem“, co sprawia, że mój pobyt jest ekscytujący, jak na samym początku.

Praca w przedszkolu, mimo bariery językowej, daje mi wiele radości. Odnoszę wrażenie, że mogę się wiele nauczyć od dzieci. Nie ma dla nich większego znaczenia czy władam ich językiem, czy nie. Komunikują się ze mną w taki sposób, że je rozumiem. Najbardziej lubię przygotowywać z Andy’m zajęcia dotyczące Rumunii i Niemiec nie tylko dla „naszych” grup, ale również dla pozostałych dzieci. Myślę, że to ciekawe doświadczenie dla przedszkolaków, które zdają sobie sprawę, że istnieją osoby władające innymi językami. Muszę przyznać, że jeszcze nie miałam okazji podróżować po Polsce, ale postaram się to zmienić. Lubię Polaków i język polski, mimo że jest tak trudny do opanowania. Aż trudno uwierzyć, że połowa projektu już za mną. Czas biegnie tak szybko! Mam nadzieję, że kolejne miesiące będą równie owocne.
Pozdrawiam, Marion
________________________________________

Jetzt, wo das Projekt bald vorbei ist, fange ich langsam an, alles noch einmal zu reflektieren, vom Anfang bis jetzt. Alles in Allem war es eine großartige Erfahrung und ein wundervoller Aufenthalt. Ich habe so viele Dinge gelernt! Am Anfang konnte ich noch kein Wort Polnisch und nicht wirklich kommunizieren. Zugegeben, mein Polnisch ist immer noch recht simpel, doch ich kann mich mittlerweile verständigen, sowohl mit den Kindern als auch mit den Lehrern, wenn auch nur ein bisschen.

Auch wenn es schwierige Situationen gab, die nichts mit der Arbeit zu tun hatten, bereue ich es kein Stück, dass ich mich dazu entschieden habe, einen EFD zu machen, es ist eine großartige Erfahrung in vielen Aspekten. Man lernt sich selbst besser kennen, was Leute anderer Nationalitäten über das eigene Land denken, wie man nicht nur mit verbalen sondern auch physischen Ausdrücken kommunizieren kann, wie man mit schwierigen Situationen alleine und in einer Fremdsprache umgeht, Situationen, an die man vorher vielleicht nicht einmal gedacht hat. Ich werde auf jeden Fall weiter machen mit der Freiwilligenarbeit und der Arbeit mit NGOs, vielleicht als Mentorin eines EFDlers.

Ich bin immer noch sehr glücklich in meiner Arbeit. Die Mitarbeiter und Kinder sind so nett und bemühen sich darum, mich soviel es geht miteinzubeziehen. Es wird mir ziemlich schwer fallen, schon so bald Auf Wiedersehen sagen zu müssen! Ich kann ihnen gar nicht genug dafür danken, meinen Aufenthalt in Kraków so angenehm zu machen. Mit Kindern zu arbeiten ist eine großartige Erfahrung da sie die Welt total anders und unbeeinflusst, unschuldig wahrnehmen. Ich habe es sehr genossen, sehe mich in näherer Zukunft allerdings nicht als Lehrerin.
Mamnadzieję, że dies eine gegenseitige Zufriedenheit ist und dass ihr, sowohl die Kinder als auch die anderen Mitarbeiter, dieses Jahr mit zwei Freiwilligen in eurem Kindergarten sehr genossen habt.
Pozdrawiam, Marion :)


Teraz, kiedy projekt ma się ku końcowi, zaczynam rozmyślać jak się to wszystko zaczęło. To było genialne doświadczenie i wspaniały czas. Nauczyłam się tak wiele! Na początku nie znałam ani jednego słowa po polsku i nie byłam w stanie porozumieć się w tym języku. Nadal mój poziom zaawansowania jest podstawowy, jednak jestem już w stanie dogadać się z dziećmi i nauczycielkami.

Mimo trudnych sytuacji, które nie były związane z pracą, nie żałuję udziału w Wolontariacie Europejskim. Poznałam samą siebie lepiej, dowiedziałam się jak Polacy postrzegają Niemców, jak porozumieć się nie znając języka, oraz jak sobie poradzić z kłopotami na własną rękę. Zamierzam kontynuować wolontariat współpracując z organizacjami pozarządowymi lub zajmować się wolontariuszami europejskimi jako ich mentor.

Jestem bardzo zadowolona z mojej pracy. Personel i dzieci są tak sympatyczni i starają się włączyć mnie w życie przedszkola. Zatem będzie mi niezwykle trudno powiedzieć „żegnajcie!“. Nie wiem jak podziękuję im za to, że mój pobyt w Krakowie był tak miły. Praca z dziećmi dała mi wiele satysfakcji, sposób w jaki postrzegają świat – nieskażony i niewinny. Jednak nie widzę siebie jako nauczycielki w przyszłości. Mam nadzieję, że satysfakcja była obopólna, że dzieci i personel czerpali radość z obecności dwojga wolontariuszy europejskich.
Pozdrawiam, Marion :)

________________________________________


Andrei

Salut! Numele meu este Andrei Pandi si sunt voluntar in asociatia STRYM, in Cracovia. M-am nascut si am crescut in orasul Baia Mare, regiunea Maramures , in Romania. Am terminat liceu vara aceasta si m-am decis sa iau un an pauza pentru a participa intr-un program de voluntariat european. Dupa ce imi voi termina stagiunea planuiesc sa urmez facultatea de coregrafie in Londra.

Ceea ce ma caracterizeaza pe mine cel mai tare este dansul. Dansez de 5 ani si imi dedic aproape tot timpul si toata energia acestui domeniu. Iubesc dansul mai mult ca orice asa ca mi-am pus ca si obiectiv in viata sa devin dansator profesionist si sa imi castig existenta din asta. Cu ajutorul dansului am reusit sa intalnesc oameni minunati din toata lumea fie ca si profesori fie ca si prieteni si prin dans mi s-a dezvoltat pasiunea pentru cultura Hip-Hop si cultura Dancehall. Dansul m-a ajutat sa calatoresc destul de mult prin Romania la diferite evenimente si workshopuri fie ca si elev fie ca si profesor, iar Polonia e prima tara straina in care imi desfasor activitatea ca si dansator, in primul rand prin cursurile tinute pentru copiii gradinitei in care lucrez , in al doilea rand prin participarea la diferitele evenimente pe care Polonia mi le ofera.

M-am indragostit de Cracovia din prima saptamana cand am ajuns aici si am vazut pasiunea cu care oamenii danseaza si sunt sigur ca aceasta experienta de 9 luni ma va ajuta sa ma dezvolt ca si persoana dar si ca si dansator. Cu siguranta nu voi lasa aceasta experienta sa fie doar un episod minor din viata mea si ma voi stradui sa ma intorc aici din cand in cand.


Cześć! Nazywam się Andrei Pandi i jestem wolontariuszem w Stowarzyszeniu STRIM w Krakowie. Urodziłem się i wychowałem w miejscowości Baia Mare, w regionie Maramurem w Ruminii. Tego lata ukończyłem liceum i zdecydowałem zrobić sobie rok przerwy uczestnicząc w Wolontariacie Europejskim. Po skończeniu tej pracy planuję studiować choreografię na Uniwersytecie w Londynie.

To co mnie najbardziej definiuje to taniec. Tańczę od 5 lat i poświęcam temu prawie cały mój czas i energię. Kocham tańczyć bardziej niż cokolwiek dlatego moim życiowym celem jest zostać profesjonalnym tancerzem i zarabiać tym na życie. Dzięki tańcowi miałem możliwość poznać wspaniałych ludzi z całego świata zarówno nauczycieli jak i przyjaciół. Taniec pozwolił mi także rozwinąć moją pasję do kultury Hip-hopowej i Dancehallowej. Dzięki uczestniczeniu w wielu wydarzeniach i warsztatach jako uczeń i nauczyciel mogłem podróżować po całej Rumunii. To w Polsce po raz pierwszy pokazałem mój warsztat taneczny, jako nauczyciel w przedszkolu oraz uczestnicząc w wielu organizowanych w Polsce wydarzeniach.

Zakochałem się w Krakowie od pierwszego tygodnia pobytu, odkąd zobaczyłem pasję z jaką ludzie tańczą. Jestem pewien, że te 9 miesięcy doświadczenia pomoże mi stać się lepszym człowiekiem i tancerzem. z pewnością nie dopuszczę by było ono tylko mało znaczącym epizodem w moim życiu i postaram się z całych sił wracać tu od czasu do czasu po skończeniu wolontariatu.
________________________________________

Experienta mea in Polonia

Sunt voluntar in Cracovia, Polonia de 5 luni. M-am indragostit nebuneste de acest loc si deja il numesc casa. Ori de cate ori plec inafara Cracoviei pot sa zic ca imi este mai dor de acest oras mai tare decat orasul meu natal Baia Mare.
Polonia , in general , mi-a oferit mai multe posibilitati de a ma simti implinit decat Romania. Sunt dansator , iar interesul pentru dans in Polonia este foarte dezvoltat , la fel si evenimentele ce se organizeaza aici. Saptamanal ma duc la cursuri de dancehall cu una din cele mai bune profesoare de dancehall din Polonia. Sunt in permanenta inconjurat de localnici dansatori ,astfel ca si partenera mea de dans este de origine poloneza pecum si oamenii cu care ma duc sa dansez cel putin 3 nopti pe saptamana.

Am cunoscut o multime de oameni incredibili aici. Am calatorit la competitii de dans in Katowice si Gdansk pana acuma si urmeaza sa mai particip la inca cel putin 6 competitii in urmatoarele 3 luni. Pot sa zic ca am fost acceptat si recunoscut in comunitatea de dancehall a Poloniei ,astfel ca pe langa cursurile de dans cu copiii in gradinita am ajuns sa predau ocazional intr-un studio in zilele cand profesoara mea era absenta. De asemenea urmeaza sa predau in cazul unui festival in Cracovia luna urmatoare. Ca si progres in dans, Polonia mi-a oferit spatiul perfect , cu informatia si cultura necesara si corecta, pentru a ma dezvolta si a invata lucruri noi. Pe langa multitudinea de stiluri de dans pe care le dansam deja , aici am invatat, in plus , swing si azonto , stiluri destul de apreciate de polonezi , desi sunt originare din SUA si Africa.

Cand vine vorba de comunicarea in limba poloneza pot sa zic ca ma descurc mai bine. Inca nu sunt capabil sa port o conversatie normala precum alti voluntari , dar sunt capabil sa explic unele detalii la cursuri sau in activitatile cu copiii. Nu particip la cursuri de limba poloneza astfel ca singura modalitate de a invata este conversatia directa cu anturajul meu polonez.

Pe langa dans mai particip lunar la intalniri TEDx, diferite actiuni cu studenti , reprezentatii in cadrul Universitatii Jagello etc.

EVS este cel mai bun lucru care mi s-a intamplat vreodata si imi pare rau ca deja am trecut de jumatatea proiectului si mai am doar 4 luni de locuit aici. Sper ca nu voi plange cand va trebui sa ma intorc in Romania si sunt convins ca va fii mai mult o despartire de casa decat o intoarcere acasa. Am toate motivele sa ma intorc aici cat mai des posibil, in special datorita persoanelor cu care am construit o legatura speciala in Polonia in general si Cracovia in special. Ma stradui pe cat posibil sa exploatez timpul meu petrecut aici la maxim.
Andrei Pandi


Moje życie w Polsce
Jestem wolontariuszem piąty miesiąc i mogę śmiało zadeklarować, że szaleńczo pokochałem to miasto, które stało się niejako moim domem. Ilekroć opuszczam Kraków tęsknię za nim bardziej niż za rodzinnym Baia Mare. Polska oferuje mi wiele możliwości w porównaniu z Rumunią. Jako tancerz dostrzegam duże zainteresowanie tańcem w Polsce oraz wysoki poziom imprez tanecznych. Każdego tygodnia biorę udział w zajęciach dancehall’owych pod okiem jednego z najlepszych instruktorów dancehallu w kraju. Otaczam się miejscowymi tancerzami, również moja partnerka taneczna jest Polką, jak i ludzie, których spotykam w klubach. Poznałem tutaj wielu wyjątkowych ludzi. Uczestniczyłem w zawodach tanecznych w Katowicach i w Gdańsku, a w najbliższych trzech miesiącach zamierzam wystąpić w co najmniej sześciu kolejnych.

Oprócz zajęć tanecznych z dziećmi w przedszkolu, czasem zastępuję również mojego trenera na zajęciach w studiu tanecznym. Zaś w kwietniu będę prowadził warsztaty w czasie festiwalu odbywającego się w Krakowie. Sporo się nauczyłem i rozwinąłem umiejętności taneczne. Pomimo znajomości wielu stylów tanecznych, poznałem dwa kolejne – swing i azonto – właśnie tutaj w Krakowie, choć korzenie tych tańców sięgają Ameryki i Afryki.

W kwestii języka polskiego mogę rzec, że jakoś sobie radzę. Nadal nie jestem w stanie prowadzić konwersacji, w przeciwieństwie do innych wolontariuszy. Jednak potrafię wytłumaczyć szczegóły w czasie lekcji tańca czy zajęć z dziećmi. Nie uczestniczę w kursie języka polskiego, zatem jedyną sposobnością do nauki stają się rozmowy z polskimi rówieśnikami.

Poza tańcem uczestniczę w projekcie TEDx (organizacja non-profit zajmująca się ideami wartymi propagowania – przypis JG) angażując się w różne projekty ze studentami np. pokazy na UJ itp.

EVS to najlepsze, co przydarzyło mi się w życiu i odczuwam smutek, gdyż połowa projektu za mną. Mam nadzieję, że konieczność powrotu do Rumunii nie wywoła u mnie łez. Choć jestem przekonany, że to już nie będzie powrót do domu, gdyż moim domem stał się Kraków. Mam zatem mnóstwo powodów, by tu wracać, tak często, jak to będzie możliwe. Ze względu na ludzi, których poznałem, jak i dla Krakowa. Zatem robię wszystko, co w mojej mocy, by wykorzystać czas spędzony tutaj do maksimum.
Andrei Pandi
________________________________________

Opt din cele noua luni de SEV s-au scurs, iar eu mai am doar 3 saptamani de petrecut in gradinita. In curand ma voi intoarce in oraselul meu mai mult sau mai putin linistit pentru doua luni ca mai apoi sa ma indrept catre Londra unde imi voi incepe viata de student.

In aceasta stagiatura am reusit sa ma redescopar ca si persoana si sa traiesc intr-un mod de care nu ma consideram capabil, ba nici interesat. A fost pentru prima data cand am participat regulat la cursuri de dans in calitate de elev, prima data cand am avut oportunitati constante si regulate de a iesi in oras pentru a dansa, prima data cand am mi-am facut prieteni incepand de la zero fara nici un ajutor, prima data cand am impartit o camera cu un necunoscut pe o peioada de timp asa lunga, prima data cand am avut o partenera de dans, prima data cand am iubit si altceva decat dansul.

Polonia mi-a dat oportunitatea de a invata in conditii imprevizibile, iar cand vine vorba de dans am avut ocazia sa invat de la profesori din Jamaica, special chemati de organizatori din Polonia. Traind in aceasta tara pentru o perioada de timp mai mult sau mai putin lunga, mi s-au deschis ochii asupra viitorului meu si asupra lucrurilor care ar trebui sa imi fie prezente tot timpul in privirea de ansamblu, dar totodata unele lucruri pe care le consideram importane si-au pierdut valoare in majoritatea contextelor.

Mai mult decat cultura poloneza, in Polonia am invatat cultura dancehall, cultura jamaicana. Profesorii, colegii, prietenii dar si elevii mei mi-au dat responsabilitatea de a duce aceasta cultura mai departe si de a o reda in forma ei cea mai pura si corecta si in Romania. Oamenii de aici au ajuns sa creada in mine si in aptitudinile mele astfel ca mi s-a dat posibilitatea de a lua rolul de profesor de dans in unele momente si de a imparti ringul de dans cu nume mari de nivel international. Toate acestea m-au marcat ca si persoana si imi dau imboldul necesar de a continua pe drumul pe care mi l-am ales.

In toamna imi voi incepe viata de student in Londra. Nu voi mai avea oameni responsabili fata de mine care sa ma indrume si care sa se asigure ca totul este in regula, iar eu va trebui sa ma descurc pe cont propriu mai mult decat a trebuit sa o fac pana acum. Sper sa ma reintorc in Polonia cat de repede posibil pentru a-mi revedea prietenii si voi tine mereu minte aceasta perioada ca unele din cele mai bune lucruri care mi s-au intamplat vreodata.


Minęło osiem z dziewięciu miesięcy wolontariatu, pozostały zaledwie trzy tygodnie pracy w przedszkolu. Niedługo wrócę na dwa miesiące do mojego spokojnego miasta, by później rozpocząć życie studenckie w Londynie.

W tym czasie udało mi się odkryć siebie na nowo i żyć w sposób, którym kiedyś nie byłbym zainteresowany. Po raz pierwszy regularnie brałem udział w zajęciach tanecznych, tańczyłem w krakowskich klubach, nawiązywałem przyjaźnie, dzieliłem z kimś pokój przez długi czas. Po raz pierwszy mam partnerkę taneczną i pierwszy raz kocham coś więcej niż taniec.

Polska dała mi możliwość uczenia się w nieprzewidywalnych okolicznościach. Uczyłem się tańca od nauczycieli z Jamajki zaproszonych przez polskich organizatorów. Życie w Polsce pozwoliło mi dostrzec to, co istotne dla mojej przyszłości, a pewne aspekty uznawane przeze mnie do tej pory za ważne straciły na wartości.

Więcej niż o polskiej kulturze, dowiedziałem się o kulturze jamajskiej i dancehall’u. Moi nauczyciele, przyjaciele, znajomi, nawet uczniowie obarczyli mnie odpowiedzialnością za przekazywanie tej wiedzy w najczystszej formie w Rumunii. Oni uwierzyli we mnie i moje uzdolnienia dając możliwość bycia nauczycielem czy dzielenia parkietu z największymi nazwiskami sceny dancehall’owej. Wszystkie te osoby utwierdziły mnie w przekonaniu słuszności drogi, którą wybrałem.

Jesienią rozpoczynam studia w Londynie. Rozpocznę życie na własny rachunek, gdyż nie będzie tam osób, które zatroszczą się o mnie. Mam nadzieję wrócić do Polski najszybciej jak się da, odwiedzić znajomych. Zapamiętam czas spędzony tutaj, jako najlepsze, co przytrafiło mnie się w życiu.
________________________________________

Warsztaty taneczne z Andym
Przedszkolowo.pl logo